Eveline le Granse - van den Berg (36) heeft in 2010 haar praktijk in Stresscounseling opgericht.

Graag stel ik me aan u voor:

Mijn naam is Eveline le Granse - van den Berg, ik ben getrouwd en ik ben moeder van een dochter van ruim 2 jaar. In de periode dat ik zelf burnout ben geraakt (2007) heb veel nagedacht over wat ik nu wil in mijn werk en wat ik wil betekenen voor de mensen om me heen.

Zodoende heb ik de studie stresscounseling en holistische massage afgerond en heb ik in 2010 de praktijk EVI Stresscounseling opgericht.

Nu terugkijkend op de afgelopen jaren, zie en voel ik het als een leerzame periode waarin ik mezelf diverse keren ben tegengekomen.

Niet leuk, erg confronterend, maar ook broodnodig om mijn nieuwe ik te leren kennen.

Ik zal in het kort vertellen over hoe het bij is gegaan en waarom ik zo graag deze praktijk wilde opstarten:

Carrière maken was voor mij heel belangrijk. Goed presteren en ondernemen zat bij mij in het bloed. Ik wilde graag leidinggeven, met mensen werken.

Ik werkte hard en had voor iedereen binnen het bedrijf een luisterend oor. Omdat ik 'de dochter van' was, lag de druk bij mij erg hoog. Ik was vrouw in een mannenbedrijf èn ik was de dochter van de eigenaar. Ik moest me dus dubbel zoveel bewijzen. Toch voelde ik me ontzettend op mijn plek.

Toen ik een leidinggevende functie kreeg, kwamen er al gauw diverse problemen om de hoek kijken. Perfectionistisch als ik al was, moesten deze perfect worden opgelost. Dat ging natuurlijk niet altijd.

Ook kwam er een zakelijk / familiaal conflict op mijn pad, waardoor ik persoonlijk geraakt ben. Zo goed en kwaad als ik kon, probeerde ik mijn functie voort te zetten, ondanks de struikelblokken die voor mijn voeten werden gegooid.

Zo langzaamaan voelde ik me moe worden, liet steeds meer steken vallen, maar ik moest doorzetten, met als gevolg dat ik steeds langere dagen maakte. Ik moest het volhouden...

Tot die ene dag:

Zoals elke ochtend liet ik mijn hond Shiva uit.Echter halverwege mijn rondje lopen, kon ik niet meer. Ik moest op de stoep gaan zitten. Mijn benen wilden niet meer lopen. Het was klaar, op, mijn lichaam vond het welletjes. Het was tijd om mij ziek te melden.. Dat was het einde van mijn oude leven en de start van een nieuw leven. Nu, ruim 3 jaar later, ben ik zelf stresscounseler.

Het familiebedrijf is voor mij een gepasseerd station, waarin ik heel veel lesen heb gehad, maar vooral waarin ik mezelf ben tegengekomen.

Waarom wilde ik een praktijk oprichten in stresscounseling?

In deze afgelopen 3 jaar is mijn zoektocht naar mijn nieuwe ik, naar nieuw evenwicht (te) lang en pijnlijk geweest. Omdat ik niet het gevoel had dat de huisarts mij kon helpen, ben ik zelf op onderzoek uitgegaan.

Zo heb ik o.a. diverse therapeutische behandelingen gehad, heb bij een aantal psychologen sessies gevolgd en cognitieve gedragstherapie gehad. Uiteindelijk ben ik erachter gekomen dat alleen ik mezelf